| Pyrki z peru |
|
Poznańskie pyki, zwane inaczej perkami wzięły swą nazwę od miejsca pochodzenia - Peru. Mistrzami w uprawie ziemniaków byli Inkowie. Uprawiali kilkadziesiąt różnych odmian ziemniaków, począwszy od rosnących w gorących, wilgotnych dolinach, do mrozoodpornych sadzonych wysoko w górach na wysokościach 3 do 4 tysięcy metrów nad poziomem morza. Obok kukurydzy ziemniaki były główną rośliną upraną Indian. Inkowie na skalę pólprzemysłową przetwarzali też ziemniaki produkując z nich tzw CZUNIU, rodzaj mąki ziemniaczanej uzyskiwanej z mrożonych, suszonych a później mielonych ziemniaków. Taka mąka była składowana w magazynach usytuowanych przy drogach co kilkadziesiąt kilometrów. Mogła być długo magazynowana bo sie nie psuła. Stanowiła podstawę zapasów żywności. Do Europy ziemniaki dotarły w XVI w, a rozpowszechniły się w XVII w. W XVII i XVIII wieku traktowane były również jako roślina ozdobna. W części Europy, po zauważeniu, że jest bardzo wydajną rośliną uprawną wprowadzano ją do uprawy odgórnymi zarządzeniami (Frydery II Wielki w Prusach i Piotr Wielki w Rosji). Wykorzystanie ziemniaków znacznie wzrosło po opracowaniu techniki ich magazynowania w kopcach, w których dają się przechowywać aż do wiosny następnego roku. Najwięksi producenci ziemniaków na świecie to Chiny Rosja i Indie. W obszarach upraw zajmujemy trzecie, a w produkcji bulw drugie miejsce. Roczne zbiory ziemniaka w Polsce to ok. 13,5 – 15,5 mln ton. W Polsce obszar upraw szacuje się na 790 tys. hektarów. |